•.:: NA - SUJU's Bl☻g ::.•

[Fic] Funny Story in SUPER JUNIOR. [PART1] 

ณ บ้านของเหล่าลิงๆ

“ฮ้าววววว หิวข้าวจังรุยง่ะ” ซินเอ่ยขึ้นหลังจากเดินออกมาจากห้องนอน และพบว่าทุกคนกำลังนั่งรออยู่ที่โต๊ะกินข้าวอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา แต่ทว่า...

1 2 3 ... 10 ทำไมมันถึงมี 10 รวมเราด้วยก็ 11

OoO

“ไอ้มู่หลานไปไหน!!!” และแล้วซินก็ตะเบ็งเสียง200เดซิเบลใส่ลิงที่เหลือ ทุกคนรีบก้มหน้าเมื่อได้รับคำถาม

“เฮ้ย พวกแกไม่ได้ยินที่ฉันถามหรือไง บอมมี่ ไอ้มู่หลานของฉันไปไหน (ของเจ๊เรอะ คริๆๆ)” นางพญาส่งเสียงคำรามด้วยความน่ากลัว บอมมี่ผู้น่าสงสารจึงกลายเป็นหน่วยกล้าตายไปโดยปริยาย

“เอ่อ...พะ...พี่ฮันอยู่ในห้องซองมินกับ...กะ...” คิบอมหยุดพูด ทำให้นางพญาซินของเรายิ่งอยากรู้มากกว่าเดิม

“กับใคร!!!” เธอขึ้นเสียง

“กับ...ซะ...ซีวอนน่ะฮะ” เมื่อคิบอมพูดจบก็รีบก้มหน้าหายไปจากรัศมีของนางพญาซินในทันที (รวมถึงคนอื่นๆ)

“ไอ้ซีวอน หนอย แก” ซินได้ยินดังนั้นจึงรีบจ้ำอ้าวไปทางห้องของน้องมินทันที เธอยกกำปั้นของเธอขึ้น และ...

“โอ้ยยยยยย เจ็บนะไอ้บ้า” เสียงฮันสุดที่รักของซินดังขึ้น

(ง้า...2คนนั่นทำอะไรกันน่ะ – ทุกคนที่อยู่ข้างนอกคิด)

“ขอโทษ ฉันจะทำเบาๆละกัน”

“งืม แกก็อย่ารุนแรงนักสิฟะ” ฮันตอกกลับด้วยน้ำเสียงดุดัน

(ว้ากกกกก พวกแกเป็นเคะทั้งคู่ไม่ใช่หรอ ทำไมแกทำอย่างเน้....TT^TT – นางพญาซินร้องไห้ในใจ)

“555+ ขอโทษฮะ แต่เวลาพี่เป็นแบบนี้ผมชอบจัง” ซีวอนพูดขึ้น (อ๊าคคคค ฉันจะแต่งให้มันเป็นฮันชอล ไหงมาเป็นวอนฮันซะละเนี่ย)

“หุบปากไปเลยไอ้ซิมบ้า แกอยากโดนเตะปากหรือไง”

(อ๊าคคค ดีมากไอ้มู่หลาน แกต้องขัดขืนมันไว้ ไอ้ซิมบ้าหื่นนนนน – นางชอลคิด)

“เอ้า พี่อยู่เฉยๆสิ อย่างนี้ผมจะทำยังไงล่ะ” ซีวอนบ่น

“เออๆ เร็วๆล่ะ จะได้เสร็จๆไป” เสียงฮันพูดขึ้น

สิ้นเสียงของฮันเกิง ทุกอย่างก็เงียบสนิท ทุกคนกำลังนั่งคิดอะไรกันอยู่หรอ...ไปดูกัน...

ทึกกี้ – ง้า...เจ้าซิมบ้ากะเจ้าฮันเกิงมันกล้าทำอะไรประเจิดประเจ้อขนาดนี้เลยหรอเนี่ย -////-

พี่หมีคัง – ว้ากกกก นางฟ้าของฉันน่ารักจริงๆ น่าจับกดกลางโต๊ะกินข้าวจังว้อยยยยย (พี่หมียังหื่นได้อีกเนอะ)

อุควดี – ตายแล้ว พี่ฮัน พี่วอน ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ละเนี่ย อ๊าคคคคค อุคจะบ้าตาย -////-

เยเย่ – โอยยยย อุคของผม ยิ่งเขินยิ่งน่ารัก น่าหอมจังรุยง่า (เยก็หื่นด้วยอีกคน)

ด๊งน้อย – “บอมมี่ สองคนนั่นเค้าทำอะไรกันอ่ะ -///- ” ด๊งกระซิบถามบอมด้วยแววตาใสซื่อ

บอม – อ๊าคคคคคค ปลาน้อยของช้านนนน  ใสซื่อน่ารักอะไรเช่นนี้ – คิดได้ดังนั้นบอมมี่จึงตอบกลับไปว่า

“เค้าก็ทำอะไรที่ไม่อยากให้เรารู้น่ะแหละ แต่ช่วยไม่ได้ เสียงมันดังเอง” บอมมี่พูดเบาๆเป็นเชิง (เอ๊ะ คิดอะไรอยู่เนี่ยเจ้าเด็กบ้า)

“อ้อ ถึงยังไงฉันก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ช่างมันเถอะ ฉันไม่อยากรู้อะไรนักหรอก” ด๊งสลัดความอยากรู้ออกไป พร้อมกับก้มหน้างุดเมื่อถูกเจ้าเด็กที่ตอบคำถามเมื่อกี้ฉวยแก้มขาวๆไปฟอดใหญ่

“บอมง่า...บ้า”

(อ๊าคคคคคคคคคค คนแต่งสครีมในใจ)

ฮยอก – เฮ้ย ทำอะไรไม่อายกันหรือไง พี่ฮัน เจ้าวอน ชึ่ย เร็วๆสิวะ หิวววววววววว (ฮยอกอยู่ในโหมดโมโหหิว)

ชินด๊ง – อย่าช้าสิครับ ผมหิวจนตาลายแล้วคร้าบพี่ฮันนนนนนนนน TT^TT (ชินด๊งก็อยู่โหมดเดียวกับฮยอกด้วย)

มินนี่ – ง๊า...พี่ฮัน บอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำ ไหงเป็นงี้ล่ะ ดูสิ กับข้าวเย็นหมดแล้วง่า (หนูมินจ๋า ผิดคอนเซปป่าวจ๊ะ)

คยูกี้ – “พี่ซองมินครับ”

“ว่าไงจ๊ะ” ซองมินตอบด้วยใบหน้าแดงก่ำ (ก็มันเขินนี่นา ดูสิ เสียงพี่ฮันก็เงียบไปแล้วด้วย อ๊าคคคคคค – โหมดงงตัวเอง)

“ผมหิวง่ะ อยากกินพายฟักทองนี่แล้วอ่ะ” คยูฮยอนชี้ๆจิ้มๆไปที่พายฟักทองที่อยู่บนจานของตัวเอง

“แหม ทนนิดนึง เดี๋ยวคงได้กินแล้ว” ซองมินตอบ ใบหน้ายังแดงก่ำเพราะคำพูดเมื่อกี้ (มันส่อแววอ่านะ)

“งั้นผมกินพี่แทนก่อนได้ป่ะ”

“ได้สิ...หะ...หา...OoO...-////- บ้าหรอ คยูฮยอนพูดอะไรเนี่ย” แล้วซองมินก็ก้มหน้าหายไปในทันที

ว้ากกกกก จะทนไม่ไหวแล้วนะคร้าบบบบบบ – คยูฮยอนคิดในใจเมื่อเห็นความน่ารักของมินนี่ (กีสสสสส)

ด้านนางพญาชอลลลลลลล…

หนอยยยยยยย พวกแกสองตัว บังอาจมาทำอะไรๆกันเสียงดัง (มันบังอาจยังไงเนี่ย)

พรึบบบบบบบ

ไฟของนางพญาลุกขึ้นท่วมตัว คนที่อยู่ที่โต๊ะกินข้าวรีบวิ่งมาจับฮีชอลอย่างรวดเร็ว

“ใจเย็นๆน่าฮีชอล เค้าอาจจะไม่ได้ทำอะไรก็ได้” ลีดเดอร์คนสวยพูดขึ้นพร้อมทั้งใบหน้าแดงๆ (อ้ายยยย พูดเองก็เขินเองนะเนี่ย)

“ไม่ได้ทำหรอ งั้นก็ฟังเซ่” ฮีชอลกึ่งตวาด ทุกคนรีบคว้าปากของฮีชอลไว้ (คว้าปาก?)

เงียบบบบ...ทุกคนเงี่ยหูฟัง

“นี่ จะเสร็จรึยัง นานแล้วนะที่คาไว้แบบนี้น่ะ”

OoO ---> สีหน้าของทุกคน

“เดี๋ยวสิครับ แปปนึงน่า”

“ชึ่ย แกไม่มาเป็นชั้นไม่รู้หรอกเฟ้ยว่ามันเจ็บ”

 

“อ้าว ขอโทษครับ เด๋วผมจะรีบทำนะ”

 

“เออๆ”

 

ระ...รีบทำ – ทุกคนคิด -////-

 

“เฮ้ย ไอ้ซิมบ้า แกทำอะไรเนี่ย” เสียงของฮันดังขึ้นอีกครั้ง ทุกคนสะดุ้งเฮือก นางพญาชอลทำท่าจะถีบประตูแต่ทุกคนคว้าไว้ก่อน

 

“อ๊า...ขอบโทษฮะ เดี๋ยวผมทำใหม่ก็ได้” เสียงสำนึกผิดของซีวอนเอ่ย

 

“ว้อยยยยย มันเจ็บนะเฟ้ยตอนสุดท้ายเนี่ย แกรู้บ้างมั้ย” ฮันเกิงตวาดกลับอย่างรุนแรง

 

นางหญาชอล – ไอ้ซิมบ้า.......ไอ้มู่หลาน........พวกแกอยากตายกันนักใช่ม้ายยยยย โดยเฉพาะแก ไอ้มู่หลาน แกคิดจะนอกใจฉันเรอะ (เจ๊โหดดดดง่ะ)

 

-*-*-*-To Be Con…-*-*-*-

 

อยากจะรู้ว่ามู่หลานกะซิมบ้าจะรอดเงื้อมือของนางพญาชอลล่าหรือไม่ ติดตามได้ในตอนต่อไป

 

จันทร์-อังคาร หน้า เวลา3ทุ่ม (เฮ้ย ไม่เกี่ยว)

 

ฟิคเรื่องแรก รับคำติชมค่ะ ขอให้คนอ่านยิ้มและหัวเราะมากๆนะคะ

 

รอยยิ้มของทุกคนจะทำให้โลกสดใส (มาแนวเลี่ยน)

 

รักคนอ่าน+เม้นท์ทุกคนนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

(ขอสงวนสิทธิ์นะคะ ห้ามนำออกไปเน่อ หรือถ้าอยากเอาไปจริงๆก็เม้นท์ไว้นะ)