•.:: NA - SUJU's Bl☻g ::.•

[Fic] Funny Story in SUPER JUNIOR. [PART2-END]

“ครับๆ เดี๋ยวผมจะระวังนะ มา ยื่นมันมาเร็วๆสิ”

“ชึ่ย แกนี่มัน เอ้าๆ เร็วๆเข้าล่ะ”

พี่ฮันสมยอมมม – ทุกคนคิด (ยกเว้นเจ๊)

“นี่ ฮัน รู้อะไรหรือเปล่า”

“...อะไร ไม่รู้เว้ย แล้วทำไมเรียกชื่อฉันห้วนอย่างนั้น เรียกพี่ฮันสิวะ”

“ไม่เอาอ่ะ ผมเรียกฮันแหละดีแล้ว มันดูสนิทสนมดี”

“ชึ่ย อย่ามาทำตาอย่างนี้นะ ฉันเมะเว้ย”

…

….เงียบบบบ

...

“ผมเป็นเคะให้ชั่วคราวก็ได้ หรือจะให้ผมเปลี่ยนพี่เป็นเคะดี...” เสียงซีวอนเอ่ยทำลายความเงียบสงบ ทุกคนตาโต

OoO ซีวอนเปลี่ยนไป๊ เพราะนายใช้แก๊สโซฮอลใช่ม้ายยยยย (เอ่อ มันเกี่ยวมั้ยเนี่ย)

ฮีชอล – ไอ้ซิมบ้า แกกล้าเปลี่ยนฮันเกิงของฉันเป็นเคะหรอ แกต๊ายยยยยยยยย

“เฮ้ยๆ เงียบเลย หุบปากแกไปเลยไอ้ซีวอน นี่ แล้วเมื่อไหร่แกจะบอกซะที เมื่อกี้แกทำท่าจะบอกอะไรฉัน” ฮันเกิงทำเสียงกระฟัดกระเฟียด

ไอ้มู่หลานนนน ตอนแกอยู่กับฉันแกไม่เห็นทำตัวน่ารักอย่างนี้เลย ว้ากกกก ฉันโกรธแล้วน้า... (ฮีชอลคำราม)

“อ๋อ ผมก็แค่จะบอกพี่ว่า...เวลาพี่ใส่แขนกุดอย่างเนี่ย แล้วเหงื่อออกน่ะ มันเซกซี่ดีจริงๆเลยนะ”

“เฮ้ยๆ หยุดนะ แกกำลังมองฉันด้วยสายตาเมะๆ ไอ้เด็กทะลึ่ง” ฮันตวาด และเสียง ป้าบบบบ ก็ดังขึ้นจากข้างใน
OoO --- ดุเดือดจังรุยง่ะคู่นี้ ----> ทุกคนคิด

“ง้า... พี่ทำผมเจ็บนะ ทีหลังผมไม่ทำให้แล้วนะ”

“ฉันขอแกให้ทำซะเมื่อไหร่”

“อ้าว อย่างนี้มันน่า...”

“เฮ้ย หยุดนะ เดี๋ยวมันก็พังอีกหรอก” ฮันเกิงดุ

พัง...อะไรพังวะ – อิเจ๊บ่น

“ครับๆ อีกนิดเดียว”

“เออ”

“อ้า จะเสร็จแล้ว”

“แกจะร้องหาพระแสงอะไร”

“ก็ผมดีใจ”

“บ้าหรือไง กะอีแค่...อุ๊บ” เสียงฮันขาดหายไป ทุกคนตาถลน

“พะ...พี่ซีวอน...จูบพี่ฮันหรอครับ” คยูฮยอนน้องสุดท้องพูดขึ้น

OoO ไอ้คยู รู้มั้ย คำพูดแกกำลังนำหายนะมาสู่บ้านเราน่ะ ว้ากกกกกก – เยซองส่งเสียงร้องในใจ

พรึบบบบบ ซู่.........

ลีทึกหัวหน้าวงคนสวยเอามือกุมหัวตัวเองอย่างช่วยไม่ได้ ไอ้นางพญาขี้หึงนี่คงถึงขีดสุดแล้วล่ะ...

เตรียมนับถอยหลังได้เลยไอ้น้อง... (คังอินคิดในใจ)

5 – 4 – 3 – 2 – 1 ตูมมมมมมมมม

โครมมมมมมมมมมม!!!

ซองมินน้ำตาคลอเบ้าโผเข้ากอดคยูฮยอนในทันที

“ไม่เป็นไรครับพี่ เดี๋ยวผมโทรตามช่างซ่อมให้”

เพราะอะไรน่ะหรอ... ก็บานประตูไม้สีชมพูลายหัวใจของพี่ซองมินน่ะสิ ปลิวว่อนเข้าไปในห้องทันทีที่พี่ฮีชอลถีบ โอ้ยยยย แรงดีจริงๆ

“หะ...เฮ้ยยยยยย” เสียงซีวอนกับฮันเกิงร้องออกมาพร้อมกัน

“ไอ้มู่หลานนนน ไอ้ซิมบ้า...พวกแกล็อคประตูทำอะไรๆกันทำไมฟะ (ล็อคแล้วมันผิดตรงไหน)” นางพญาฮีชอลกล่าว

“อะไรหรอครับ” สองเสียงประสานกัน เมื่อฟุ่นฟุ้งเริ่มจางหาย ภาพนั้นก็ปรากฏแก่สายตาทุกคนในซูจู
OoO ---> หน้าของทุกคนในขณะนี้

“พะ...พวกแกสองตัวทำอะไรกัน” นางพญาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ผมโดนแก้วบาดน่ะซิน” ฮันทำเสียงเรียบ

“ผมเห็นเข้าก็เลยมาทำแผลให้ แล้วเผลอล็อคประตูมั้งฮะ” ซีวอนสมทบ

จ๊าคคคคคคคคคค นางพญาหน้าแตกสิครับท่าน TT^TT ไม่น่าใจร้อนเลยช้านนนนนนน

“คิดว่าพวกเราทำอะไรกันหรอ” ซีวอนถาม

“นั่นสิ” ฮันสมทบ

“ปล๊าวววววววววววววววววววววววว” ทุกคนตอบเป็นเสียงเดียว (มีอิเจ๊ร่วมไปด้วย ขายขี้หน้าเขามั้ยล่ะเจ๊)

“เออนี่ ไอ้มู่หลาน ตอนที่แกพูดๆอยู่แล้วก็ อุ๊บ น่ะ แกทำอะไร”

“อ้อ เจ้าซีวอนมันเบื่อผมบ่นน่ะ มันก็เลยเอาผ้ายัดปากผม หนอยยย เจ้าบ้า” ฮันต่อยเข้าที่แขนซีวอนจนเขาร้องจ๊าคคคคคคค

“หา.......”

“ครับ ^^” สองหนุ่มยิ้มเผล่

“ละ...แล้วแก ไอ้ซีวอน แกบังอาจมาใช้สายตาแทะโลมมู่หลานของช้านนนนน แกต้องตายยยยยย” เจ๊รีบเปลี่ยนเรื่องมาเข้าหาซีวอนจนได้

“อ้าว ผมเกี่ยวไรล่ะ ก็ฮันเค้าอยากยั่วผมเอง”

“เฮ้ย เจ้าบ้า ชั้นยั่วแกตอนไหนวะ ไอ้นี่” ฮันตวาด

“ก็พี่เซกซี่นี่ครับ”

“...แกนี่มันพูดไม่รู้เรื่อง”

“555+ พี่ฮันมาเป็นเคะของผมเถอะนะ”

“...หา...”

“นะครับ”

“...เฮ้ย...”

“พี่เหมาะจะเป็นเคะของผมที่สุด”

“...”

และแล้วเสียงหนึ่งก็ขึ้นทำลายบรรยากาศความหวานของเจ้าซิมบ้าที่กำลังโปรยใส่เมะแดนมังกรที่กำลังนั่งทำท่าอ้วกอยู่ (ยี้ ไอ้ซิมบ้า แกพูดจาทุเรศมากกกกส์ – ฮันเกิงคิด)

“ฝันไปเถอะเจ้าซิมบ้า... ฮันนี่เป็นของช้านฟ้อยยยยยยยยย” แล้วพัดนางพญาก็ปลิวมาใส่หัวซีวอนดังโป้กกกกก

“อ๊าคคคค ซินง่ะ ทำผมเจ็บเลยนะ ฮันนี่คร้าบบบบบ ดูหัวให้ผมหน่อยสิ เจ็บง่ะ” ซีวอนก้มหัวให้ฮัน ฮันสะดุ้งสุดตัว

“นี่ไง”

โป้กกกกกกกกก

แล้วพ่อหนุ่มมังกรก็เดินละลิ่วปลิวว่อนไปกับนางหญาชอลที่เริงร่าขึ้นมาในทันใด

“เจ็บมั้ยฮะพี่ โดนมะเหงกชาวจีนเข้าให้” คยูฮยอนเอ่ยถาม

“ก็เจ็บสิวะ เฮ้ย ใครก็ได้ มาดูหัวให้ฉันที โอยยยย พัดนางพญากับมะเหงกเคะจีน (ยังไม่เลิกนะวอน) เจ็บว่ะ” เค้าบ่นอิดโรยแล้วลูบหัวตัวเองไปมา

“ใช่เรื่อง!!!” ทุกคนเอ่ยพร้อมกันแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะกินข้าวที่มีสองคนกำลังสวีทกันอยู่ (ก็นางพญากะหนุ่มมังกรไงล่ะ คริๆๆ)

“ทีนี้จะได้กินสักทีนะ” ไก่น้อยพูดขึ้นพร้อมกับตั้งท่าจะกินเต็มที่ ส่วนชินดงนั้น ฟาดไปเรียบร้อยแล้นนนนนน (แหม เรื่องกินละไวเชียว)

“ฮยอกจ๋า...” เสียงนรกลอยมา (เอางี้เลยนะฮยอก)

“ไอ้ซีวอน อะไรของแก” ฮยอกบ่น

“ดูแผลให้วอนหน่อยสิ ฮยอกคนดีของวอนนนนน” วอนกระซิกใส่ฮยอก แต่กระนั้นแล้ว ฮยอกก็ยังหิวมากกว่าที่จะห่วงไอ้เมะวอนบาทา

“ใครของแก ไปไกลๆเลย อยากวอนโดนเองทำไมล่ะ” ฮยอกบ่นแล้วจัดการกินอาหารในทันที (ไหงมาเป็นวอนฮยอกซะงั้น)

ตัดมาทางด้านฮันชอล...

“มู่หลาน ทีหลังอย่าทำแบบนี้นะ เค้าเป็นห่วงงงง”

“จ๊า ทีหลังเค้าไม่ทำแล้ว จะอยู่กับชอลคนเดียว”

“คริๆๆ เกิงก็ พูดงี้เค้าเขินน้า”

“เวลาเขินน่ะ ชอลน่าจับกดที่สุดเลยนะ” (ป๋า...ป๋าหื่นไปมั้ย ใช่แก๊สสส...ป้าบบบ คนเขียนโดนบาทาเป็นที่เรียบโร้ยT^T)

“อ๊าคคคค ไม่เอานะ บ้าๆๆๆ”

“มะมะ มาให้เกิงหอมทีน้า...”

“บ้าหรอ คนเยอะแยะ”

ฮันได้ยินดังนั้นจึงตวาดไปว่า...

“เฮ้ย หันหน้าไปดิ๊ ห้ามแอบมอง”

ทุกคน...( _ _ )

“ฟอดดดดดดดด (เอฟเฟคหอม) ....ชื่นใจจังแยยยยย”

“เกิงง่ะ -/////-“ แล้วชอลกับเกิงก็ลัลล้าไปกินข้าวไปอย่างมีความสุข

…

……

………

…………

น่าอิจฉาจริงว้อยยยยยย – ทุกคู่คิดในใจ

แต่ทว่ามี 1 คนที่กำลังคิดอีกอย่าง...

...

......

“ฮันจ๋า เคะของวอนนน”

( - - ) ฮยอกได้ยินดังนั้นจึงคว้าช้อนเคาะหัววอนไป 1 ที

“แกไม่เห็นหรือไง เคะของแกน่ะไม่มีแล้ว พี่ฮันน่ะ...เมะของเจ๊ซินเค้าเว้ย”

-*-*-*-THE END-*-*-*-

มันมะใช่อย่างนั้นนะ คริๆๆๆ

อยากอ่านให้มันต้องกลับไปอ่านอีกรอบ (ซะงั้น)

แล้วจะรู้ว่าลิงๆเค้าคิดอะไรกันเตลิดเปิดเปิงซะไม่มี ^^

ปัจฉิมลิขิต (ยาวซะ) : สนุกกันหรือเปล่าเอ่ย อ่านแล้วยิ้มหรือหัวเราะกันหรือเปล่า

(ถ้านั่งร้องไห้นี่คนเขียนขอฆ่าตัวตาย)

ฟิคเรื่องแรก ตอนแรกกะฮันชอลเต็มที่ ไปๆมาๆเริ่มวอนฮัน สุดท้ายก็วอนฮยอก เหอๆๆ มันอะไรกันนี่

เป็นไงติชมได้ค่ะ (อยากได้ชมมากกว่าติอ่ะ – เอ๊ะ ไอ้นี่เรื่องมาก)

ไร้เรทนะคะ เอาฮาๆขำๆค่ะ

***ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค้า***
(ช่างเป็นปัจฉิมลิขิตที่ยาวซะเหลือเกิน)

--------------------

--จะเอาไปยังไงเม้นท์หรือให้เครดิตไว้บ้างนะคะ บอกด้วยนะ--

--ใครเอาไปโดยไม่ขอก่อน...ขอให้...(คิดเองเหอะ แต่เรารู้ของเรานะ หุๆๆ )

edit @ 5 Oct 2008 21:27:57 by Hanna^