•.:: NA - SUJU's Bl☻g ::.•

Title : [SF] Tam Tam is my love~

Author : Mu*Tamrizm

Couple : 2MIN [MinhoXTaemin]

Style : Comedy [หรอ?]

Rate : NC…0 [เพื่อ?]

Talk before read : ชื่อฟิคงงจัง -*- รีดเดอร์เข้ามาอ่านจะตกใจมั้ยเนี่ยถ้าเกิดฟิคนี้ชื่อเรื่องมันไม่เกี่ยวอะไรกับเนื้อเรื่องเรย (แน่นอนว่าหล่อนจะโดนสหบาทา) ไรเตอร์ไม่ชำนาญทางเรทอย่างรุนแรง (อ่านเป็นอย่างเดียว - -;) เป็นฟิคสดแบบตั้งใจสุดๆ เรื่องแรกสำหรับ SHINee & 2MIN ฟิคนี้เกิดขึ้นเนื่องมาจากค้างคาเกี่ยวกับ con SM อย่างมาก + ช่วงนี้ใกล้สอบ (แล้วมาแต่งฟิคเนี่ยนะ -*-) เลยเอามาแต่งฟิคมันซะเลย ให้ 2MIN มันมีฟิคเรียลกันบ้างเหอะ

Special Thanks : Mikan [พี่มิแสนสวยรวยเสน่ห์ โฮะๆๆ~Mikan นอมูเยปอ~] สำหรับเนื้อหาส่วนเรียลที่มาเล่าให้ฟังกัน (ตอนฟังนี่กรี๊ดได้อีกนะพี่นะ)

Important : เนื้อหาเรื่องนี้เป็นเหตุการณ์จริงในคอนเสิร์ต SM TOWN LIVE '08 IN BKK ตัวละครมีตัวตนจริง และมี 2MIN จริงๆ รีดเดอร์ไม่ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน เพราะอาจเขินแทนแทมินได้ โฮะๆๆ ^O^ (เพื่ออะไร -*-) แต่อาจมีส่วนเติมเต็มเล็กน้อยตามจินตนาการของผู้แต่ง (อันบรรเจิด)

-*-*-*-*-*-*-*-

“ผมน่ะ...โตแล้วนะฮะ” เสียงเล็กโวยวายลั่นเมื่อถูกร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างๆขยี้หัว(เห็ด)เบาๆอย่างเอ็นดู

“ทำไม โตแล้วทำไม่ได้หรือไง ห๊ะ เจ้าตัวเล็ก” เขาไม่พูดเปล่านะฮะ ยังมาขยี้หัวผมอีกรอบด้วย T^T

“พี่มินโฮอ่า...แทมินจะโกรธพี่แล้วนะ”

“ทำไมต้องบอกพี่ด้วยล่ะ” พี่มินโฮเปลี่ยนจากมือที่ขยี้หัวผมมาดึงแก้มผมแทน อ๊าคคค เจ็บ!

“พี่มินโฮ!!” คนตัวเล็กอมลมแก้มป่องอย่างขัดใจ

ฮึ่ย! จะหนีไปไหนก็หนีมะได้ง่า นั่งอยู่ในรถ แถมพี่มินโฮดันมานั่งด้านนอกด้วย เลยหนีไม่ได้เลย T^T

“ว่าไงครับ” ร่างสูงยกแขนซ้ายขึ้นทาบกับกระจกรถ ทำให้แทมินตกอยู่ในอ้อมแขนของคนตัวสูงโดยปริยาย

“...” ง้า~ ทำอะไรเนี่ยพี่!

“อ้าว หน้าแดงไปซะแล้ว พี่ถามว่า ว่าไงครับ” ไม่พูดเปล่ายังยักคิ้วให้ผมด้วย!! (อ๊าคคคคค จะหล่อเกินไปแล้วนะโฮ << มาจากไหน?)

“เฮ้!! พวกนายน่ะ จะลงมากันได้รึยัง” อนยูอปป้าตะโกนเรียกพวกเราที่นั่งอยู่เบาะหลังสุด ผมสะดุ้งเฮือก

“ครับๆ” ผมยิ้มตามแบบฉบับให้คุณพ่อแสนใจดีพี่อนยูก่อนจะหันมาค้อนขวับใส่เจ้าชายน้ำแข็งที่ตอนนี้ไวไฟเหลิอเกิน (อ๊าคคค เขินนะเนี่ย << ยัยนี่มาอีกแล้ว)

“ไปเลยพี่มินโฮ” ผมจับแขนของพี่มินโฮแล้วเขย่าๆๆๆจนหัวเห็ดกระเจิง (เรียกง่ายๆว่า สะบัดบ๊อบ)

“คร้าบๆๆ” ร่างสูงหัวเราะน้อยๆพร้อมกับลุกออกจากตัวรถ และไม่ลืมที่จะยืนคอยรุ่นน้องที่แสนน่ารักอย่างแทมิน

“ให้พี่ช่วยมั้ย” คนตัวโตส่งมือใหญ่มาให้พร้อมกับรอยยิ้มที่หาได้ยาก

“พี่มินโฮไม่ต้องยุ่งกะผมเลย เดี๋ยวพี่มินโฮแกล้งผมอีก” ว่าดังนั้นจึงอมลมอีกรอบเรียกรอยยิ้มจากอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี

คนอะไรก็ไม่รู้ ชอบแกล้งเราอยู่เรื่อยเลย -*-

“เอางั้นนะ” พี่มินโฮเดินออกไปทันทีทั้งๆที่ผมยังไม่ได้ก้าวลงจากรถเลยด้วยซ้ำ

คนอะไรก็ไม่รู้ ใจร้ายที่สุดเลย -*- (ได้ข่าวว่าแกไล่เค้าไปนะแทม)

“เฮ้ยๆๆๆๆๆ ง้า...~” ให้ตายเด้ ผมสะดุดที่ลงรถง่ะ T^T

แท่ดๆๆๆ ผมเซไปแล้ว เซๆๆๆๆ

เซ....

ไปหา....

“พี่มินโฮ!!!” T^T แง~ ผมเสียฟอร์มสุดๆเลยง่ะ

“เอ้า เฮ้ย!!” หน้าพี่มินโฮดูตกใจมากเรยง่ะ กรั่กๆๆ ผมขำนะเนี่ย (ใช่เวลามั้ยลูก)

พลั่ก!!

แน่ล่ะว่าผมน่ะลงไปทับตัวพี่มินโฮแบบเต็มๆเรย ^o^ โฮะๆๆ ไม่เจ็บแถมยังนุ่มอีก~

“ขอบคุณนะฮะ” ผมหันไปขอบคุณพี่มินโฮและ...

“ครับ ^^” พี่มินโฮยิ้มหวานมากๆๆๆ ให้ผม แง้~ พี่จะพูดเพราะไปเพื่อใคร พี่คิดจะแกล้งผมใช่มั้ยเนี่ย >///<

พี่มินโอขยับตัวเล็กน้อย ทำให้หน้าผมยิ่งขยับเข้าไปใกล้พี่มินโฮมากขึ้น และ...

จุ๊บ!!

พี่มินโฮหอมแก้มโผมมมมมมมมม ~ กรี๊ดกร๊าดจ๊าดสุโค่ย (<< อะไรฟร่ะ)

“บ้า!!” ผมตวาดแว้ดใส่พร้อมกับลุกอย่างรวดเร็ว ง่าส์ ผมกลายเป็นญาติกับมะเขือเทศไปแล้วววววว

“เขินหรอเนี่ยเรา” แง้ๆๆ มาจิ้มแก้มผมทำม้ายยยยยยยย

“พอเลยพี่มินโฮ” ผมสะบัดบ๊อบหนีเข้าไปในห้องรับรองนักร้อง

อ้อ ตอนนี้อ่ะ ผมอยู่ในคอนเสิร์ต SM TOWN LIVE IN BKK ฮะ ผมน่ะตื่นเต้นมากๆเรยที่ได้มาเมืองไทยอีกรอบ นูนาคนไทยใจดีมากเรยฮะ ^^ (<< สาวๆกรี๊ดกร๊าดมั้ยคะ)

ผมหลบเข้ามาได้ไม่นานก็เจอสายตาคู่เดิม...ของ ‘พี่มินโฮ’

ยังคงเหมือนเดิม...

ในแววตานั้น...

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมได้เข้ามาอยู่ร่วม SHINee…

ครั้งแรกที่เจอกันก็มีสายตาแบบนี้ส่งมาที่ผม...

สายที่ทำทำให้ผมคิดว่า...

“พี่เป็นห่วงนายนะ แทมิน” เขาบอกผมเอง...

 ...

.........

...............

ผมรู้แล้วล่ะ ผมเองก็คิดเหมือนพี่มินโฮเหมือนกัน

ตอนนี้ก็เป็นเพลงสุดท้ายแล้วฮะ เราทั้งหมดในเอสเอ็มได้ร้องเพลงด้วยกัน คนไทยน่ารักมากเลยครับ ผมมีความสุขมากๆเรย

ผมเดินไปตามทางบนเวที...

ผมเห็น...พี่มินโฮ

เขาเดินสวนมาทางผม แล้วจู่ๆก็...

ฟุ่บ!!!

“พี่ขอกอดหน่อยนะ” คนตัวโตดึงร่างบอบบางเข้ามาโอบอย่างรวดเร็วด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เขาไม่เคยยิ้มแบบนี้มาก่อน

“พี่...”

“ขออยู่แบบนี้...”

“...”

“อีกหน่อยนะ แทมิน”

“...”

“ขออีกนิดเดียว”

“ฮะ ^^” ผมยิ้มตอบ ฮะๆๆ ผมคงจะหน้าแดงมากๆจนนูนาเห็นกันหมดแล้วแน่ๆเลย >///<

พี่มินโฮยังคงโอบผมไว้ด้วยมือและแขนที่แข็งแกร่ง และยังไม่ปล่อยจนหัวใจผมเต้นแรงขึ้นจนแทบระเบิด~

“ง่า...พี่ไม่ปล่อยผมสักที” ผมเอ็ดเบาๆ

“พี่รู้สึกดีนะ เวลาทำแบบนี้” เขายิ้มให้ผม เป็นรอยยิ้มที่น่าดูมากๆ

“...”

“วันหน้า...พี่จะให้ใกล้ชิดกว่านี้นะ”

“พี่!!” ผมเอ็ด สุดท้ายพี่มินโฮก็ยอมปล่อยมือ (มันนานมากเรยนะนั่น)

“ครับ ^^” ห๊ะ มาทำหน้าทะเล้นใส่ผมอีก

“โกรธพี่มินโฮแล้วด้วย” วันนี้เป็นวันที่ผมอมลม3รอบแล้วนะ งอลๆๆๆ งอล

“ว้า โดนโกรธซะแล้ว ทำไงดีน้า” พี่มินโฮเดินตามผมไปพร้อมกับทำหน้าครุ่นคิด

“ซื้อขนมมาฝากสิฮะ” ผมไม่เคยเห็นแก่กินนะ (<< หนูแทมแค่เห็นแก่รับประทานเฉยๆค่ะ << ช่วยหาความต่าง?)

“^^ เอางั้นก็ได้ งั้นคืนนี้พี่เอาขนมไปให้นะ”

“ฮะ!!” เย้ๆ วันนี้จะได้กินขนมแล้ว (ซึ่งผมต้องได้กินขนมไทยแน่ๆเลย เพราะพรุ่งนี้เรามีมีทกับนูนาไทย)

“พี่จะป้อน...ให้ถึง...ปาก...เลยนะ” เอ่อ -*- ทำไมคำพูดดูกำกวมจังเลยง่ะพี่มินโฮ แล้วสายตาแบบนั้น -_+ มีอะไรแอบแฝงมั้ยนะ

“อ่ะ...เอ่อ...ก็ได้ฮะ” ผมยิ้มรับอย่างแฮปปี้ ขนมๆๆๆ

“งั้น...คืนนี้คงมีอะไรดีๆสินะ แทมินน้อย หึๆๆ” คำพูดเบาๆของหนุ่มตาโตหน้าเข้มเอ่ยขณะที่เดินตามร่างเล็กๆเข้าไปหลังเวที พร้อมกับไม่ลืมที่จะคิดวิธีย่องเข้าห้องน้องในคืนนี้ ^^

เสร็จผมล่ะ!! คืนนี้ผมจะกินเห็ดให้อิ่มไปเลย คอยดูเหอะ!!

-*-*-*-THE END-*-*-*-

Talks :

จบเหอะ!! แต่งไปกรี๊ดไปแหละ มีความสุขจัง ^///^

เรื่องนี้แอบเรียลเล็กน้อยอ่านะ รับรองว่ามีจริงๆ (รับประกันโดยพี่มิแสนงาม)

โปรเจคต์นี้จะออกมาอีกเมื่อชาติต้องการ (และสมองของไรเตอร์รับรู้)

ไรเตอร์คนนี้แต่งเรทไม่เป็นเลยค่ะพี่น้อง ใครอาสามาแต่งให้ก็จะเป็นที่โปรดปรานมากมาย (อะไร -*-)

เพราะถนัดแต่ฟิคฮา บ้าบอ ท้อแท้ แม่หมู (-*-) บลาๆ ซึ่งไม่มีเรทเรย

อ่าเหอะ จบสักที จะทอล์กนานไปเพื่อใครเนี่ยยัยไรเตอร์ (นั่นสิ)

THANKS ผู้อ่านทุกคนจากใจคร้า~

อยากให้รู้ว่า “ทุกคอมเม้นท์ จะเป็นฟิคเรื่องต่อไปของไรเตอร์ โฮะๆๆ ^O^” (<< หลายคนคิดว่าจะไม่คอมเม้นท์ดีมั้ย -*-)